Ho Chi Minh şehrinin kuzeybatısında yaklaşık 50 km uzaklığında ki, Cu Chi bölgesinde yer alan tünellere gidiyoruz. Yaklaşık 1,5 saatlik yolumuz var. Chu Chi Tünelleri, savaş sırasında Vietnamlı askerler tarafından kullanılan 250 km’lik yeraltı geçit ağının bir parçasıdır. Bu tüneller saklanma yerleri, ikmal yolları, yaşam alanları ve hatta hastaneler olarak hizmet vermiştir. Söylenenlere göre yüz binlerce insan, bu tünelleri elleri ile kazıyor yani yerin altında tüneller kurarak şehirler yaratıyorlar. Havalandırma boruları, yatakhaneler, mutfak aklınıza ne geliyorsa her şeyi inşa ediyorlar. Şaşırmayın; bu tünellerin tam üstünde ABD üssü bulunuyor. Tabi bu saldırıların nereden geldiğini anlayamayan ABD askerleri, zehirli portakal gazları, bombalar, alevler kullanarak yerin altını kontrol ediyorlar, 50.000’den fazla Vietnam askeri ölüyor ama Vietnam yıllarca pes etmiyor ve direniyor.
Alanda gezmeye başlamadan önce, tünellerin kökeni hakkında biraz daha bilgi edinmemiz gerekiyormuş.
Haritanın başında yaklaşık bir 10 dakika ünlü tünelleri, karmaşık yeraltı sistemini, operasyonları detaylı bir şekilde öğrendik.
Alanı gezmeye başladık. Önümüzde bubi tuzakları, döner kapaklı ve dibinde sivri uçlar bulunan dikdörtgen şeklinde bir çukur açıldı. Vietkong, düşmanlarını yaralamak için bu tür tuzaklar kullanırdı.
Videolar You Tube Kanalımızda. Kanalımıza (ücretsiz) abone olmayı unutmayın. Bizi Instagram hesabımızdan takip edebilirsiniz.
Geldik ünlü Chu Chi tünellerine. Chu Chi Tünellerini denemek için iki yol var. Birincisi orijinal dar giriş
Rehberimiz birçok ziyaretçinin geçemeyeceği kadar dar olan orijinal tünele (daha doğrusu dikdörtgen şeklinde dik bir çukura) nasıl girileceğini anlattı.
Durur muyum buraya nasıl giriliyor, mutlaka denemeliyim diyerek geçtim başına. Girmesi çıkmaktan biraz daha kolay. Anlatıldığı gibi girdim. Kısa bir süre bekledim ve çıkmak için kapağı açtım. Ama ne mümkün anlatıldığı gibi çıkamıyorum. Boyum kısa ama üst vücut ve kol gücüm yeterince olmadığı için kendimi dışarı çekemedim, ancak iki görevlinin yardımı ile çıkabildim. Yeterince kol gücünüz varsa içeri girip çıkmak daha kolay oluyor. Yani bu delikler kısa boylular için yapılmış. Yapıldığı zamanı düşününce hiçbir Amerikan askerinin oraya sığamayacağı açıkça belli oluyordu. Videoyu izleyebilirsiniz.
Videolar You Tube Kanalımızda. Kanalımıza (ücretsiz) abone olmayı unutmayın. Bizi Instagram hesabımızdan takip edebilirsiniz.
Chu Chi Tünellerini denemenin ikinci yoluna: 150 m tünel koşusu. Böyle söyleyince hiçbir anlam ifade etmiyor değil mi? Turistler için güvenli hale getirilmiş birkaç yüz metrelik daha uzun bir bölüm. Aslında burası tüm gezinin en önemli anı. Tünellerden 150 metrelik bir koşu. Buradaki tüneller temiz, kuru, modern havalandırmaya sahip, loş ışıklı ve beton kaplamalı duvarlarla desteklenmiş durumda amaaaaaa. İşte ama dediysek burada bir şeyler var demektir. Tüneller masa yüksekliğinde ve içlerinden geçmeniz gerekiyor. Rehber tarif etti, girdi ve gözden kayboldu. Hemen arkasında Nesli ve ben vardık. Ülkemizde Nevşehir bölgesinde yer altı şehirlerinin birçok bölümünü iki büklüm şekilde dolaşmıştık. Buraya girerken de çok zor olmayacağını düşündük. Ama daha birkaç adımda yanıldığımızı anladık. İki büklüm ne demek resmen dizlerin üzerinde sürünmek gerekiyor, bir de nefes almak çok zor. Tünelde devam etmek yerine arkamızdan girenleri durdurup, hemen çıkmamız gerektiğini söyledik. Biraz söylenseler bile çıkmamıza izin verdiler.
Tünelin sonunda çıkanların (ki aralarında spor salonuna düzenli gidenler bile) neredeyse tamamı ter içinde kalmış, titreyen uyluk ve kalçalara sahip bir şekilde zorluğu anlatıyorlardı ve iyi ki devam etmemişsiniz dediler. Kısacası tüneller kesinlikle herkes için uygun değil. Klostrofobisi olanlar, nefes darlığı çekenler, kalp sıkıntısı olanlar, dizlerinde, bellerinde problemi gibi hareket kabiliyeti kısıtlı olanlar hiç denemesin Girenlerin söylediğine göre tünele girip de yarı yolda pes ederseniz, tüneller boyunca dağılmış birkaç açıklıktan çıkabilme şansı da varmış. Alanı gezmeye devam.
Atış poligonu, Bu gezide hiç hoşuma gitmeyen yer atış poligonuydu. Çok gürültülüydü, barut kokuyordu ve birçok kişi, atış yapmak isteyen grup üyelerini bekliyordu (not: ek ücrete tabi). Eğer ateşli silahlarla ilgilenmiyorsanız, ya da sevmiyorsanız bizim yaptığımız gibi bu bölümü atlayabilirsiniz.
Alanda sergilenen Ho Chi Minh sandaletleri ayrı bir öneme sahip. Atık araç ve kamyon lastiklerinden üretilen, Vietnam direnişinin ve pratikliğinin simgesi olan geleneksel bir ayakkabı türüdür. İlk olarak Çinhindi Savaşı ve Vietnam Savaşı sırasında Kuzey Vietnamlı askerler ve Vietkong gerillaları tarafından imkansızlıklar içinde geliştirilmiştir. Eskimiş lastiklerin taban olarak kullanılması, bu sandaletleri bataklıkta, dağda ve zorlu tropikal koşullarda son derece sağlam ve uzun ömürlü yapmıştır.
Videolar You Tube Kanalımızda. Kanalımıza (ücretsiz) abone olmayı unutmayın. Bizi Instagram hesabımızdan takip edebilirsiniz.
Alanda Military Workshop’da askerilerin ürettiklerini görüyoruz.
Alanı dolaşarak gezimizi bitiriyoruz. Burayı gezerken etkilenmemek ve duygulanmamak mümkün değil.
Chu Chi Tünelleri ziyaret saatleri: Chi Tünelleri her gün saat 07.00 ile 17.00 arası açık. Giriş ücretli ve burayı gezerken belirli kurallara uymak gerekli.
Videolar You Tube Kanalımızda. Kanalımıza (ücretsiz) abone olmayı unutmayın. Bizi Instagram hesabımızdan takip edebilirsiniz.
Savaş Kalıntıları Müzesi
Savaş Kalıntıları Müzesi Ho Chi Minh Şehri Kültür, Spor ve Turizm Dairesi’ne bağlı bir birimi olup Birinci Çinhindi Savaşı ve Vietnam Savaşı’na ait kalıntılar, işgal güçlerinin Vietnam’a verdiği zararın ve savaşın sonuçlarının kanıtlarına ilişkin materyal, fotoğraf ve eserlerin tematik olarak araştırılması, toplanması, depolanması, korunması ve sergilenmesi müzesidir.
Müze binasına girmeden açık hava müzesi olan kısmı gezebilirsiniz.
Burada ABD ordusunun geride bıraktığı zırhlı araçlar, helikopterler ve çeşitli ağırlıklardaki bombalar bulunuyor.
Müzenin içerisinde savaşta kullanılan çeşitli savaş aletleri ve savaş fotoğraflarına ait bir sergi bulunuyor.
Videolar You Tube Kanalımızda. Kanalımıza (ücretsiz) abone olmayı unutmayın. Bizi Instagram hesabımızdan takip edebilirsiniz.
“Napalm Kızı”- “Savaşın Terörü: Müzenin her katında insanı şaşırtan, savaşın korkunç yüzünü bir kez daha gösteren çok çeşitli fotoğraflar bulunmakta. Amaaaaa öyle bir fotoğraf var ki önünde dakikalarca kaldık ve savaşın soğuk yüzünü çok derinden hissettik.
Bombardıman sonrası sağ kalan çocuklar, elbiseleri, saçları, vücutları yanık içinde çığlıklar atarak kaçışırken, foto-muhabiri Nick Ut kendisine Pulitzer Ödülünü getirecek olan kareyi çekti. Bu fotoğraf halk arasında “Napalm Kızı”– “Savaşın Terörü” bilinir ve Nick Ut’a Pulitzer dahil birçok ödül kazandırmıştır. Fotoğraftaki kız Kim Phuc ya da Phan Thị Kim Phuc, 1963 yılında, Saygon’un kuzeyinde bir köyde doğan Vietnam vatandaşıdır. Adı Vietnamca Altın Mutluluk anlamına gelir. Bombardıman sonrası kaçarken iki kardeşi yanarak ölmüş, hayatta kalmayı başaran Kim, savaşın sembolü olmuştur.
Videolar You Tube Kanalımızda. Kanalımıza (ücretsiz) abone olmayı unutmayın. Bizi Instagram hesabımızdan takip edebilirsiniz.
Hikayesine gelince; Gazeteci Nick Ut fotoğrafı çektiği günkü yaşadıklarını şöyle anlatmıştır. O gün, pek çok fotoğraf çekmiştim ve kasabadan ayrılmak üzereydim. Tam o sırada iki uçak gördüm. Her iki uçak da dörder tane napalm bombası attı. Beş dakika sonra yardım çığlıkları atan insanlar koşmaya, kaçmaya başladılar. Kim beni gördüğü anda, Vietnamca, Bana su verin, yanıyorum, kavruluyorum diye bağırmaya başladı. Kim çok kötü görünüyordu, öleceğini düşündüm. Ona biraz su verdim ve yardım edeceğimi söyledim. Arabama alıp yaklaşık 15 km ötedeki hastaneye götürdüm. Hastane ölen ya da ölmek üzere olan Vietnamlılarla, askerlerle doluydu. Kimse çocuklarla ilgilenmiyordu. Gazeteci olduğumu söyledim. Kim’in ölmesini istemediğimi haykırdım. Yardım ettiler. Kim’in vücudunun yarısından fazlasında üçüncü derecede yanık vardı ve 14 ay hastanede kaldı. Çenesi ile göğsü birbirine kaynamıştı ve sol eli kemiğe kadar yanmıştı. San Francisco’dan Dr. Mark Gorney küçük kızı kurtarmaya çalışıyordu. Doktor olmaya karar veren Kim iki yıl sonra köyüne döndü. 1982 yılında tıp eğitimi görürken, ‘fotoğraftaki kızı’ bulmak isteyen Hollandalı bir gazetecinin isteği üzerine Vietnam yetkilileri Kim’i buldu. Vietnam hükümetinin isteğiyle tıp öğrenimini yarıda bıraktı. ‘Savaşın simgesi’ olarak hükümetin daha fazla işine yarayacaktı. Kim’in 1986’da Vietnam yetkililerin gözetimi altında, Küba’da eğitimini sürdürmesine izin verildi. Ancak sağlık sorunları nedeniyle eğitimini tamamlayamadı. Küba’da tanıştığı Bui Huy Toan ile 1992’de evlendi ve 1 oğlu var. 2003 yılında Newfoundland, Gander’de, havaalanında yakıt almakta olan Moskova-Küba seferini yapan uçaktan inerek kocasıyla birlikte Kanada’ya sığınmak istediğini söyledi. Kanada’da yaşayan Kim, özellikle savaş kurbanlarına hoşgörü, barış mesajları iletme misyonu üstlenmiştir. 1994’ten bu yana UNESCO iyi niyet elçisidir.
Müze ziyaret saatleri: Her gün 07:30 – 17:30 (son giriş 17:00). Giriş ücretli.
Videolar You Tube Kanalımızda. Kanalımıza (ücretsiz) abone olmayı unutmayın. Bizi Instagram hesabımızdan takip edebilirsiniz.
